Decyzja o powstaniu parafii zapadła we wrześniu 1929 roku i została podjęta przez Arcybiskupa Warszawskiego – księdza kardynała Aleksandra Kakowskiego. Zadanie budowy nowego kościoła otrzymał ksiądz Stanisław Żelazowski, piastujący funkcję profesora na Seminarium Duchownym. Oprócz świątyni, powstać miała plebania, a także dom katolicki. Za projekt kościoła odpowiedzialny został Konstanty Jakimowicz.
Budowę świątyni rozpoczęto w 1932 roki i mimo nieustających prac, nie udało się jej zakończyć aż do 1938, Arcybiskup Warszawski stwierdził jednak, iż zaawansowanie prac i warunki panujące w nowo powstałym kościele pozwalają na odprawianie tu mszy świętych.
Niedługo po rozpoczęciu celebrowania nabożeństw zaczęła się druga Wojna Światowa. W jej wyniku wszystkie budynki znajdujące się na terenie parafii zostały doszczętnie zburzone lub poważnie uszkodzone. Jedyną nietkniętą budowlą była plebania, jednakże i obok niej znajdowały się miejsca po wybuchu bomb.
Po wojnie rozpoczął się długi i żmudny proces odbudowy świątyni. Dzięki staraniom parafian i księży udało się zakończyć wszelkie prace remontowe w 1969 roku. Kościół został ponownie konsekrowany przez ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego i wtedy też otrzymała tytuł pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus
